شمارهٔ ۱۹ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گر عشق نباشد نرسد قطره بدریا
از عشق بد این وحدت شمعون و مسیحا
با عشق درآمیز و ز اغیار بپرهیز
چون فرد شوی عشق شود عین مسما
هرکس که شود عاشق هرچیز همانست
زانجا که بیاید برود باز بدانجا
ذرات جهان جمله برین قول گواهند
باکل بود، ای خواجه، رجوع همه اجزا
بگذر ز همه چیز، که آنجمله حجابست
حقا که مقید نشود خاطر دانا
اسرار جهان را همگی عشق بیان کرد
از قاسم انوار شد این عشق هویدا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به عشق می‌پردازد و بیان می‌کند که بدون عشق، هیچ‌چیز به حقیقت و معنا نمی‌رسد. عشق موجب وحدت و هم‌دلی است و انسان را به حقیقت و کمال می‌رساند. در عشق، همه موجودات و ذرات جهان گواهی می‌دهند و عشق می‌تواند اسرار پنهان جهان را فاش کند. در نهایت، عشق را به عنوان کلید فهم و درک وجود معرفی می‌کند و انسان را به ترک حجاب‌های دنیوی توصیه می‌کند.