شمارهٔ ۲۰۴ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به زیبایی و جذبه‌ی یار خود اشاره می‌کند و می‌گوید که توصیف آن جمال از حد و حدود فراتر رفته است. حیرت و شگفتی انسان‌ها نسبت به حسن یار به حدی است که دیگر به یقین نمی‌رسند. همچنین، تصویری از یار در ذهن‌ها شکل گرفته و داستان‌ها به زبان‌ها افتاده‌اند. زیبایی یار به نحوی است که حتی از عناوین و نام‌ها نیز فراتر رفته است. شاعر از محبوبش می‌خواهد که در میان مردم بدون نقاب وارد نشود، زیرا فریاد و شور عشق به حدی رسیده که باید احتیاط کند. او از یار می‌خواهد تا به سر بازار عشق بیاید و شادی را به جان‌ها بیاورد، اما در عین حال، از فکر و خیال او، شهر بی‌امن است. در نهایت، شاعر به انتظار یاری می‌پردازد که با شدت فراق از او رنج می‌برد و پیشنهاد می‌کند که زمان وصال فرا رسیده است.