نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳۲ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

نگین سلیمان بدیوان که داد؟

سریر سلاطین بدربان که داد؟

صفات کمال خداوند را

بدست مرنج و مرنجان که داد؟

گرت رنگ وبویی از آن یار هست

بگو:رنگ لعل بدخشان که داد؟

همی ترسم این جام را بشکند

که جام سلیمان بموران که داد؟

اگر شیر راهی حقیقت بدان

که این زوروشیروپلنگان که داد؟

حقیقت گر از بحر مایی مگو

که:درها بدریای عمان که داد؟

بگو:بوی وصلی که جان پرود

پس از فرقت پیر کنعان که داد؟

اگر داد حق دیده ای باز گو:

فلک را همه در و مرجان که داد؟

همه حسن و لطفی،که در آدمیست

بگو راست، قاسم، بانسان که داد؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری از شاعری است که به زیبایی‌های خداوند و ویژگی‌های انسانی اشاره می‌کند. شاعر با بیان صفات کمال خداوند، به تجلی این صفات در انسان‌ها و زیبایی‌های مختلف اشاره می‌کند. او همچنین از ترس شکستن جامی که نماد حقیقت و کمال است، سخن می‌گوید و به وجود عشق و وصال و زیبایی‌ها در عالم انسانی اشاره می‌کند. در نهایت، او از تأثیرات مثبت الهی بر انسان‌ها و زیبایی‌هایی که خداوند در وجود انسان قرار داده است، صحبت می‌کند.