شمارهٔ ۳۰ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درخواست نوشیدنی و شادی از ساقی است. شاعر با اشتیاق از ساقی می‌خواهد که برای مستان، به‌ویژه خودش که بیدل و سرگشته است، می‌ناب بیاورد. او به تشنگی دل‌ها اشاره کرده و تمایل دارد که از شرایط سخت و غمناک خود دور شود. در ادامه، شاعر از خلأ و بی‌مناعتی در میخانه صحبت می‌کند و به این مسأله می‌پردازد که حتی در این مکان، زاهدانی هستند که با طعنه زدن به مستان، بر غم خود می‌افزایند. شاعر در نهایت به عشق خود اشاره می‌کند و او را مسبب کشته شدن جانش می‌داند.