شمارهٔ ۳۰۹ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بیمن دولت محبوب عاقبت محمود
در فسانه ببست و سر قرابه گشود
شراب ناب خداوند ذوالجلال کریم
هزار عقل ربود و هزار جان افزود
حدیث نو بشنو،جلوه های نو می بین
چو مدبران مرو اندر جهان کور و کبود
قدیدخواره مشو،گر قدید خوار شوی
زیان کنی و کسی را زیان ندارد سود
بیا بمجلس مستان،ببین چه حالاتست؟
زهی سماع اغانی!زهی شراب و دود!
پیاله گفت بساقی:من از صراحی به
که او رهین حجابست و من قرین شهود
نشان راه طلب انکسار و مسکینیست
بپیش جمله ذرات،در رکوع و سجود
هزار جان و دل قاسمی فدای تو باد
که کان بخت بلندی و طالع مسعود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره لذت‌های معنوی و جهانی است که در آن انسان‌ها با بی‌خبری از واقعیت‌ها به سر می‌برند. شاعر از شراب ناب الهی و تجربیات تازه سخن می‌گوید که عقل و جان انسان را پر و غنی می‌کند. او دعوت به حضور در مجلس مستان می‌کند تا حالاتی از شوق و شادی را تجربه کنند. همچنین، اشاره دارد به اینکه در جستجوی حقیقت و معرفت، باید humbled و متواضع بود. در نهایت، شاعر ابراز محبت و ارادت خود را نسبت به محبوبی خاص با کلامی پر از تحسین و امید بیان می‌کند.