شمارهٔ ۳۱۱ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دل آینه صورت و معنیست عجب بود
کان شاهدما روی درین آینه ننمود
نه نه، چو صفا نبود هرگز ننماید
در آینه جان صفت شاهد و مشهود
در راه تو عشاق سر از پای ندانند
ای دولت عشاق،زهی مقصد و مقصود
حاجی ز ره کعبه پشیمان شد و برگشت
چون باده نپیمود ره بادیه پیمود
واعظ،بس از این قصه،که هرگز نستانند
در دار عیار دل ما قلب زراندود
دیگر سخن ازشمع وزپروانه مگویید
با زاهد ما، چون نه ایازست و نه محمود
در راه غمت قاسم بیچاره شب و روز
اندر طلبت دربدر و کوی بکو بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عمق عشق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دل آینه‌ایست که صورت و معنی عشق را نشان می‌دهد، اما معشوق در آن تجلی نمی‌یابد. عشق در راه خود عاشقان را از همه چیز بی‌خبر می‌سازد و آنان را به سمت مقصدی می‌کشاند. همچنین شاعران به این نکته اشاره دارند که بعضی از مردم از نمایندگی عشق سرخورده شده و به سمت چیزهای مادی برمی‌گردند. در نهایت، شاعر به درد و رنج عاشقانی همچون قاسم که در پی معشوق هستند، اشاره می‌کند و وضعیت آن‌ها را به تصویر می‌کشد.