شمارهٔ ۳۳۰ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بود
همه از همه رو، روی بدو خواهد بود
در قیامت که ز جانها همه برهان طلبند
حجت جان من آن روی نکو خواهد بود
چه کند خاطر من؟ صبر و تحمل دارد
تا ترا جور و جفا عادت و خو خواهد بود
تو ازین توبه شکن صورت تقوی مطلب
صورت توبه ما سنگ و سبو خواهد بود
اول و آخر جانها همه او آمد و بس
اول او بود و بآخر همه او خواهد بود
سر «احببت فاعرف » چو شنیدی خوش باش
که میان تو و او یک سر مو خواهد بود
پیش قاسم سخن روی و ریا ممکن نیست
هر چه باشد سخن روی برو خواهد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عشق و دلدادگی شاعر به معشوق میپردازد. شاعر بیان میکند که در روز قیامت، قدرت و زیبایی معشوق تمام توجهها را به خود جلب کرده و او را حجت جان خود میداند. با وجود مشکلات و ناملایمات، عشق او به معشوق بر تمام سختیها غلبه دارد و در نهایت، همه چیز به او مربوط میشود. شاعر اشاره میکند که در ارتباط با معشوق، هیچ دروغ و ریا ممکن نیست؛ زیرا حقیقت عشق در وجود او نهفته است.