نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۰ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بود

همه از همه رو، روی بدو خواهد بود

در قیامت که ز جانها همه برهان طلبند

حجت جان من آن روی نکو خواهد بود

چه کند خاطر من؟ صبر و تحمل دارد

تا ترا جور و جفا عادت و خو خواهد بود

تو ازین توبه شکن صورت تقوی مطلب

صورت توبه ما سنگ و سبو خواهد بود

اول و آخر جانها همه او آمد و بس

اول او بود و بآخر همه او خواهد بود

سر «احببت فاعرف » چو شنیدی خوش باش

که میان تو و او یک سر مو خواهد بود

پیش قاسم سخن روی و ریا ممکن نیست

هر چه باشد سخن روی برو خواهد بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عشق و دلدادگی شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در روز قیامت، قدرت و زیبایی معشوق تمام توجه‌ها را به خود جلب کرده و او را حجت جان خود می‌داند. با وجود مشکلات و ناملایمات، عشق او به معشوق بر تمام سختی‌ها غلبه دارد و در نهایت، همه چیز به او مربوط می‌شود. شاعر اشاره می‌کند که در ارتباط با معشوق، هیچ دروغ و ریا ممکن نیست؛ زیرا حقیقت عشق در وجود او نهفته است.