شمارهٔ ۳۵۸ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دنبال یافتن خبری از "پیر مغان" است که نماینده‌ی عشق و معرفت است. او از باده‌‌ی عشق سخن می‌گوید و از خستگی و ملامت‌های ناشی از مسیر عشق و غم جدایی می‌نالد. شاعر می‌خواهد بداند آیا در این مسیر پرخطر، راهی برای نجات وجود دارد یا نه. او به حال مستان و عاشقان اشاره می‌کند و در جستجوی هدایتی در تاریکی‌های جدایی و محنت است. همچنین در پایان به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از دوری و تسلسل این احساسات سخن به میان می‌آورد. به طور کلی، شعر در جستجوی عشق و راهنمایی در میانه‌ی ناامیدی و بی‌خبری است.