نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چند ازین افسانهای خاک و آب؟

در طلب داری، رخ از دریا متاب

چند گردی کوه و صحرا از هوس؟

پیش «هو» آ «انه حسن المآب »

چون حجاب خود تویی، بگذر ز خود

تا ببینی روی او را بی حجاب

با تو چون گویم؟ چه گویم؟ ای عزیز

موج دریا را ندانی از سراب

رهروان رفتند ره را راستی

تو چنین خوش خفته در ظل سحاب

تا بدیدم روی آن سلطان حسن

خواب را هرگز نمی بینم بخواب

جان مردم طالب قشر خسیس

جان قاسم طالب لب لباب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به جستجوی معشوق و زیبایی‌های او اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر می‌خواهی زیبایی حقیقی را ببینی، باید از خودخواهی و حجاب‌های درونی عبور کنی. او به اهمیت بیداری و آگاهی در مسیر عشق تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که کسانی که حقیقت را جستجو می‌کنند، باید از خواب غفلت بیدار شوند تا به جمال محبوب دست یابند. در نهایت، عشق و زیبایی واقعی را با سراب و ظواهر دنیوی مقایسه می‌کند و تأکید بر عمق و حقیقت عشق دارد.