نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

سخنی می رود بوجه صواب

همه قشرند و دوست لب لباب

دوست در پرده می نماید روی

دل ما چاک می زند جلباب

ما و دلدار خوش نشسته بهم

«اغلق الباب، ایها البواب »

از خدا رحمتیست پنهانی

دل بیدار و دیده بی خواب

هرچه آید از آن حبیب قلوب

جمله وحیست، یا ورای حجاب

در شادی و دیدن دلدار

بگشای، ای مفتح الابواب

قاسمی، این مقلدان کورند

ره نبینند در خطاب و صواب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف عشق و دوستی می‌پردازد و می‌گوید که همه افراد دوست دارند و در پی دوست واقعی‌اند. او به زیبایی‌ها و رازهای عشق اشاره می‌کند و بر اهمیت بیداری دل و چشم درک عشق تأکید می‌کند. شاعر از خداوند رحمت و عنایتی پنهانی را خواهان است و بر این باور است که هرچه از معشوق می‌آید، حقیقتی الهی و در پرده‌ای از راز و رمز است. او از کسانی که به اشتباه درک نمی‌کنند و راه را نمی‌بینند، انتقاد می‌کند و به شوق ملاقات با دلدار دعوت می‌کند. در نهایت، شعر بر اهمیت شناخت و درک محبت و حقیقت عشق تأکید دارد.