شمارهٔ ۴۶۴ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در مسجد و در کعبه و بت خانه دویدیم
هرجا که رسیدیم بجز یار ندیدیم
عمری پس این پرده پندار بماندیم
چون روی تو دیدیم ز پندار رهیدیم
دیدار عزیز تو، که آن مقصد اقصاست
صد شکر که دیدیم و بمقصود رسیدیم
ما کشته شمشیر غم عشق تو گشتیم
المنة الله که سعیدیم و شهیدیم
ما را چه غم از حرفک و چربک؟ که درین راه
در جوش صفاهای تو چون خم نبیدیم
دیدیم که این خرقه ما هستی راهست
از دست تو این خرقه بصد پاره دریدیم
در حضرت او یا رب بسیار بکردیم
لبیک حق از کعبه و بت خانه شنیدیم
هر روز از آن یار سلامی و کلامیست
از بی خردی عاشق این کهنه قدیدیم
چون قاسمی ار یک نفسی روی تو بینیم
شیخیم و امامیم و مرادیم و مریدیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به جستجو و تلاش برای دیدن محبوب حقیقی اشاره می‌کند. او در مکان‌های مختلفی مانند مسجد، کعبه و بت‌خانه می‌دود اما جز یار خود را نمی‌یابد. پس از سال‌ها زندگی در دنیا و تحت تأثیر پندارها، وقتی محبوب را می‌بیند، از همه گمراهی‌ها رهایی می‌یابد. او به شکرگزاری از این دیدار می‌پردازد و به عشق و غم ناشی از آن اشاره می‌کند. شعر به تأکید بر اهمیت عشق و ارتباط با معشوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشق، حتی در سختی‌ها و مشکلات، باعث سعادت و پیروزی فرد می‌شود. شاعر در پایان به این نکته اشاره می‌کند که در تماس با یار، مرتبه‌ای بالاتر یافته و به مقام دینی و روحانی رسیده است.