شمارهٔ ۴۸۶ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ما سوز عشق را به دو عالم نمی‌دهیم
به یک جرعه‌ای ز جام به صد جم نمی‌دهیم
نامحرمان ز صحبت ما غافلند و ما
این تحفه را به مردم محرم نمی‌دهیم
با شوق یار خاطر ما خرمست و خوش
ما سور عشق یار به ماتم نمی‌دهیم
افتادگان عشق فقیرند و سوگوار
این جام را به مرد مکرم نمی‌دهیم
رطلی که کرده‌ایم مهیا برای یار
آن رطل را به عیسی مریم نمی‌دهیم
زین جام جان‌نواز، که صد حوض کوثر است
یک کاسه را به کعبه و زمزم نمی‌دهیم
قاسم ز نکته‌های تو دارد میان جان
این نکته را به شیخ معمم نمی‌دهیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر به بیان عشق و اشتیاق عمیق به یار می‌پردازد. او می‌گوید که عشق و احساسات عمیق خود را به هر کسی نمی‌دهد و هرگز اجازه نمی‌دهد که این گنجینه ارزشمند به افراد نامحرم یا غیرلیاقتی برسد. او همچنین تأکید می‌کند که عشقش تنها مخصوص یار است و نمی‌خواهد آن را به دیگران، حتی کسانی که به معنای مذهبی مهم هستند، تقدیم کند. شاعر ضمن بیان عشق و شوق به معشوق، بر ارزش بالای آن تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که این احساسات را تنها با افراد خاص و محرم به اشتراک می‌گذارد.