شمارهٔ ۵۲ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای مظهر جمال تو مرآت کاینات
وی جنبش صفات تو از مقتضای ذات
هرجا که هست لمعه روی تو لامعست
گر کنج صومعه است و گر دیر سومنات
چون ظاهر از مظاهر ذرات عالمی
ظاهر شد از ظهور تو اسم تنزلات
اشباح انس صورت ارواح قدس شد
ارواح قدس صورت اعیان ممکنات
هر صورتی تعین خاصست و در وجود
محوست نقش غیر و نشان تعینات
مشکل ز حد گذشت در آن عقدهای زلف
ای پرتو جمال تو حلال مشکلات
قاسم شد از شراب ازل مست «لم یزل »
«هل من مزید» می زند از بهر باقیات
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به وصف جمال خداوند و ویژگی‌های او می‌پردازد. شاعر به زیبایی و جلوه‌های الهی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در هر مکان و زمانی، نور و جلوه‌ای از خدایی بودن او نمایان است. همچنین به رابطه‌ی عمیق بین مظاهر عالم و ذات الهی اشاره دارد و بیان می‌کند که هر صورت و وجودی در این دنیا نشانه‌ای از صفات خداوند است. در نهایت، شاعر از زیبایی‌های خالق می‌گوید که حقایق و معماها را حل می‌کند و نوشی از شراب ابدی ازل را ترسیم می‌کند.