شمارهٔ ۵۶۰ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن اشاره به اهمیت زمان و شرایط دارد. گویا شاعر به کسی (خواجه) می‌گوید که به هواها و وسوسه‌ها توجه نکند و در مسیر اشتباه نرود. اگر دلش از جان ادب آموخته، نباید دنیا را به راحتی از دست بدهد. همچنین به خواجه یادآوری می‌کند که اکنون زمان کاشت است و نه درو کردن، پس باید به زمان مناسب و حال آگاه باشد. در ادامه، به زیبایی و تازگی زندگی و عشق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در این مجالس عاشقانه پریشان نشود و از زیاده‌گویی پرهیز کند. یار در مجلس حاضر است و خواجه نباید بیهوده نگران باشد.