شمارهٔ ۵۷۶ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
«عز من قائل » چه گفت اله؟
«قوله: لا اله الا الله »
گفت: در کون کاینا ما کان
همه بر وحدت منند گواه
«لا» چه باشد؟ نهنگ بحر محیط
چیست «الا»؟ جمال عزت و جاه
«لا» و «الا» چو جمع شد با هم
شد عیان سر مولی و مولاه
هله! ای عشق، جرعه ای دیگر
که جهان را بتست پشت و پناه
همه مستان تو، عقول و نفوس
همه حیران تو، سپید و سیاه
قاسمی را بلطف خود بنواز
«اعتمادی علیک، یا مثواه »!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به موضوع توحید و یکتایی خداوند اشاره دارد. شاعر از قول خداوند بیان می‌کند که «لا اله الا الله» تنها حقیقت است و همه موجودات بر این یگانگی شهود دارند. او به عظمت و زیبایی الهی تأکید می‌کند و می‌گوید که در دل عشق، پناهی برای همه مخلوقات است. در نهایت، از خداوند درخواست می‌کند که با لطافتی خاص، قاسمی را نوازش کند و به او پناه دهد. به طور کلی، این شعر به تعابیر عرفانی و الهی اشاره دارد و بر عشق، وحدت و یکتایی خداوند تأکید می‌کند.