شمارهٔ ۵۷۹ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
در میان همه خوبان بت ما از همه به
همه صافند ولی او بصفا از همه به
من که با صورت زیبای تو دارم حالی
صورت حال من رند گدا از همه به
عاقلان چون همه دربند سر و دستارند
رند سودازده بی سر و پا از همه به
ماهرویان جهان شیوه محبوبی را
همه دانند ولی دلبر ما از همه به
دلبرا، عکس تجلی جمالت چون شمع
همه را نور بصر داد، مرا از همه به
درد ما را که طبیبان نشناسند علاج
پرسش یار گرامی بدوا از همه به
گرچه قومی بوفای تو ز جان بگذشتند
قاسم سوخته در حسن وفا از همه به
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و زیبایی است و شاعر به ستایش محبوب خود می‌پردازد. او می‌گوید که در میان تمام خوبی‌ها و زیبایی‌ها، محبوب او از همه خاص‌تر و زیباتر است. شاعر احساسات عمیق خود را به تصویر می‌کشد و از تفاوت میان محبوبی خود و دیگران سخن می‌گوید. او همچنین به رنج و درد خود اشاره می‌کند و می‌گوید که سایرین نمی‌توانند درد او را درک کنند. در پایان، وفاداری و زیبایی محبوب را ستایش می‌کند و او را بهترین و خاص‌ترین می‌داند.