شمارهٔ ۵۸۵ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای کوس کبریای تو در لامکان زده
وی آتش هوای تو در ملک جان زده
عشقت بغیرت آمده و قهرمان شده
آتش میان خرمن صاحبدلان زده
حیران شد از لوامع اشراق آن جمال
عقلی که در صفات تو لاف بیان زده
رویت ز لمعه پیشرو کاروان شده
چشمت بغمزه ای ره صد کاروان زده
یک نعره زد ز شوق دلم، تیر غمزه خورد
زان پس هزار نعره بامید آن زده
هر روز درد و سوز دلم را زیاده کن
تا در طریق عشق نباشم زیان زده
برخاسته ز فکر جهان جان قاسمی
تا از شراب شوق تو رطل گران زده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عشق و شوقی عمیق و سوزانی می‌پردازد که شاعر نسبت به محبوب خود دارد. شاعر از زیبایی و جذابیت محبوبش سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که چگونه عشق او باعث تحریک احساسات و درد و سوز در دلش می‌شود. او از حالتی حیرت‌انگیز در مواجهه با جمال محبوبش سخن می‌گوید و اینکه چگونه این عشق او را در مسیری پر از درد و شوق قرار داده است. شاعر آرزو می‌کند که این احساسات بیشتر و عمیق‌تر شود تا در راه عشق هیچ زیانی نبیند.