شمارهٔ ۶۸۲ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بویی
بزن، ای پسر، چو مردان، قدمی بجست و جویی
که جهان شراب خانه است و درو شراب کهنه
بکش این شراب کهنه، تو بهر زمان، بنویی
من ازین خمار مستی نه چنان شدم که هرگز
بخودم بود مجالی،بخدا،بهیچ رویی
همه آب خواره بینی، که ز ما کنند مستی
اگر آب خواره سازند ز خاک ما سبویی
نرسد بهو، هرآنکو که ز انقیاد خود را
نکند فدای چوگان، بهوای هو چو گویی
همه آبروی زاهد بر خلق باد باشد
که ز خاک آستانش نرسد بآبرویی
کم زهد گیر، قاسم، که ازین شراب خانه
به مشام جان زاهد نرسیده است بویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان نکاتی درباره زندگی و نگرش انسان‌ها می‌پردازد. او می‌گوید که زنان نباید به زیبایی و ظواهر دنیا قانع شوند و مردان باید با اعتماد به نفس و تلاش به جلو بروند. شاعر جهان را به عنوان یک "شراب‌خانه" توصیف می‌کند و به اهمیت تجربه و نوشیدن شراب کهنه به جای ماندن در "خمار" و ناتوانی اشاره می‌کند. او به زهد و مسکنت زاهدان می‌تازد و می‌گوید که آنان حتی از بوی شراب واقعی نیز محرومند. در نهایت، شاعر خواستار این است که انسان‌ها به جای اینکه در دام زهد بیفتند، زندگی را با تجربه و شادی بگذرانند.