نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۳ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

معراج عاشقی، که فنا در پی فناست

در طور عشق شیوه مستان کبریاست

با عقل کم نشین،که مقام تحیرست

همراه عشق شو، که صفا در پی صفاست

عشقست هرچه هست و بگفتیم و گفته اند

عشقست بوصل دوست رساند بضرب راست

گویی: ملامتی شور و رسوای خاص و عام

آری بعشق روی تو کان نور والضحاست

هرچیز کز تو آید بر جان ما خوشست

گر لطف و قهر باشد، اگر جور، اگر جفاست

دی یار می گذشت و رقیب از عقب رسید

گفتم که: عمر می رود و مرگ در قفاست

قاسم مباش منکر مستان راه عشق

همراه عشق باش، که همسایه لقاست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع عشق و صعود روحی عاشقان اشاره دارد. شاعر می‌گوید عشق حقیقتی است که باید در جستجوی آن بود و با عقل نمی‌توان به درک آن رسید، چون مقام عشق خود نوعی تحیر و شگفتی است. عشق هر آنچه وجود دارد و به ما آرامش می‌بخشد، و با وجود چالش‌ها و مشکلات، همه چیز از سوی معشوق خوب است. همچنین، این شعر به گذر عمر و نزدیک بودن مرگ اشاره می‌کند و تشویق به پیروی از عشق و فراموش کردن موانع و رقیبان می‌نماید. در نهایت، نویسنده تأکید می‌کند که عشق راه رسیدن به وصال محبوب است و باید به آن پایبند بود.