شمارهٔ ۱۲۵ قصاب کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساس تنهایی و وابستگی عاطفی خود به محبوبش اشاره دارد. او می‌گوید که هیچ‌جا آرامش ندارد و تنها خیال محبوبش می‌تواند تسکینش دهد. همچنین، بیان می‌کند که در هر جا که می‌رود، غم و یاد محبوب او را دنبال می‌کند و هیچ چیز دیگری برایش اهمیت ندارد. در نهایت، شاعر از او می‌خواهد که به جای فکر به دیگری، به رابطه خود توجه کند؛ چرا که هیچ رابطه‌ای به اندازه‌ی عشق او برایش ارزشمند نیست.