شمارهٔ ۲۰۵ قصاب کاشانی
قصاب کاشانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای قدّ تو چون معنی برجسته مصرع
ابروی تو دیوان قضا را شده مطلع
بخشیده صدف را کف نیسان تو هرگز
گردانده چمن را نم فیض تو مخلّع
از بهر تو شد دفتر ایام مرتب
در شأن تو هرجای کتابی است مسجّع
چون مهر بود خشت حریم تو نمودار
چون عرش بود شمسه ایوان تو ارفع
پیچید سر ار رشته ایام ز امرت
از تیغ هلاکش کند افلاک مقطّع
از روی ادب تا نکشد پا به حریمت
خورشید نشیند سر کوی تو مربّع
از بهر یدک تا کشد از پیش تو دوران
افکند فلک غاشیه بر زین مرصّع
هرجا که رود منقبتی از شه مردان
قصاب در آنجا تو ز جان باش مسمّع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و عظمت محبوب می‌پردازد. شاعر قد محبوب را به برجستگی خاصی تشبیه می‌کند و ابروهایش را نمایانگر دیوان قضا می‌داند. او به خاطر محبوب، ارزش و زیبایی‌هایی از جمله غنای طبیعت و نظم زمان را ذکر می‌کند. محبوب به مانند خورشید درخشان و عرش بلند توصیف شده و حتی زمان و فلک نیز به خاطر او به هم می‌پیچند. شاعر از ادب و احترام به محبوب صحبت می‌کند و بر این باور است که هر جا محبوب حضور دارد، فضایل و ویژگی‌های آنجا بارز می‌شود. این شعر عواطف و نگاه عمیق شاعر به زیبایی و عظمت محبوبش را به تصویر می‌کشد.