نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۰ قصاب کاشانی

قصاب کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

به خطّش می‌توان گردید رام آهسته آهسته

که قرآن می‌توان خواندن تمام آهسته آهسته

ز صیادی که من می‌بینم اینک می‌کشد آخر

به بوی خال عالم را به دام آهسته آهسته

رخت چون دید زان رشگی که می‌دارند مهرویان

هلالی شد ز غم ماه تمام آهسته آهسته

گرانی‌های پا از سایه می‌سازد زمین‌گیرم

به هر جا می‌نهم از ضعف گام آهسته آهسته

گهی در تاب زلفم پاره‌ای در تاب رخسارم

به حسرت می‌گذارم صبح و شام آهسته آهسته

فلک قصاب گویی در جهان خون سیاووش است

ز من می‌گیرد اینک انتقام آهسته آهسته

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالاتی از عشق، غم و حسرت می‌پردازد. شاعر به آرامی از احساسات عمیق خود صحبت می‌کند، از جمله رنج و انتظاری که ناشی از عشق و زیبایی است. او از یک صیاد یاد می‌کند که با دقت و ظرافت، به شکار خویش می‌پردازد و همچنین به غم و حسادتش نسبت به زیبایی‌های دیگران اشاره می‌کند. او درباره محدودیت‌ها و مشقت‌های زندگی نیز صحبت می‌کند و در نهایت به انتقام سرنوشت از خود اشاره می‌کند. کل شعر تکیه بر احساسات لطیف و عمیق شاعر دارد که به آرامی ابراز می‌شود.