نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ قصاب کاشانی

قصاب کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ای دل بیهده گفتار ادب باش ادب

از زبان می‌کشی آزار ادب باش ادب

جستن عیت در آیینه بود پی در پی

دیده بر آینه بگمار ادب باش ادب

می‌کشی روز جزا آنچه کنی با دگری

عزت خویش نگه‌دار ادب باش ادب

شمع را روشنی از سوز و گداز است به کف

تو هم این رشته نگه دار ادب باش ادب

مکن از او هوس بوسه شیرین قصاب

زین شکر دست هوس دار ادب باش ادب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر توصیه به ادب و اخلاق دارد. شاعر به دل می‌گوید که در گفتار باید با ادب باشد و از آسیب رساندن به دیگران پرهیز کند. او تأکید می‌کند که باید به خود و دیگران احترام گذاشت و رفتارهای درست را انتخاب کرد. همچنین، شاعر به اهمیت حفظ حرمت و نجابت در روابط اشاره می‌کند و از وسوسه‌های ناپسند که می‌تواند موجب آسیب شود، دوری جستن را توصیه می‌کند. در نهایت، او به زیبایی و روشنی‌ای که از سوز و گداز در دل می‌آید، اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که این ادب را حفظ کند.