نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۳ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نو

در خور چو اول شب شوال ماه نو

فرخنده باد بر تو و بر دوستان نو

این مجلس پرآئین وین بزمگاه نو

هستی تو یادگار فریدون و همچو او

آئین نو نمائی هر روز و راه نو

هر ساعتیت باد یکی شهر و گنج نو

هر ساعتیت باد یکی تاج و گاه نو

کینت مخالفان ترا کرد بند نو

مهرت موافقان ترا کرد جاه نو

هر روز دشمنان ترا داد رنج نو

هر ماه دوستان ترا داد ماه نو

هر ماه نو بدست تو بادایسر جهان

هم بسته هم گشاده نگین و کلاه نو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان موضوع عفو و بخشش خداوند می‌پردازد. شاعر به خسرو راد (شخصیت محوری) می‌گوید که خداوند تمامی آرزوهای او را برآورده کرده است. او از خداوند درخواست می‌کند که در نبردها و سختی‌ها او را یاری کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عفو خداوند بیشتر از گناهان انسان‌هاست و به همین دلیل، اگر یک‌بار خداوند کسی را بخشیده است، نباید دوباره او را مجازات کند. در کل، شعر موضوعیتی از بخشش و رحمت الهی را منتقل می‌کند.