نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۶ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

امیرا  بر تو فروردین فرخ باد و فرخنده

مبراد از دلت شادی مبراد از لبت خنده

بسان کوه بادی تو فراز تخت پاینده

ز دل تیمار کاهند بدل شادی فزاینده

هران چیزی کجا کردند زیر خاکش آگنده

همه کردی بسان خاک در گیتی پراکنده

توئی دارنده مردم خدایت باد دارنده

که شاد و زنده چندانیم تا تو شادی و زنده

ترا من بنده زان خواهم همیشه شاد و فرخنده

که بی تو ذره ای نبود روان و جان من زنده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف و تمجید از حال و روز یک شخص و وضعیت او در زندگی می‌پردازد. شاعر از بهار و زیبایی‌ها صحبت می‌کند و آرزو دارد همیشه خوشی و موفقیت با او باشد. او همچنین به دل شاد و بی‌غم این شخص اشاره می‌کند و او را به فرشته‌ای تشبیه می‌کند که از مرگ رسته و در نعمت و خوشی به سر می‌برد. در واقع، شاعر امیدوار است که این شخص همراه با خوشی و ثروت، از رنج و اندوه دور باشد و همیشه در شادی و خوشحالی زندگی کند.