شمارهٔ ۱۴ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شهریارا خرمی کن کاول شهریور است
با دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
جان و دل را مونس است و با گل و با نرگس است
نوبهار مجلس است و آفتاب لشگر است
این جهان همچون صدف گشت و تو او را گوهری
بر صدف چندان فتد قیمت که او را گوهر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به توصیف شهریار و زیبایی‌های او می‌پردازد. او شهریارا به عنوان منبع خوشی و لذت معرفی می‌کند که با گل‌ها و نرگس‌ها همراه است. او بهار را به‌عنوان زمان شادمانی می‌داند و می‌گوید این جهان مانند یک صدف است که با وجودی مانند شهریار، گوهر ارزشمندی به خود گرفته است. در واقع، شاعر زیبایی و ارزش وجود شهریار را با سمبل‌های طبیعت مقایسه می‌کند.