نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمست

جام می بستان که عید فرخ و جشن جمست

چون جمت با دادیار و ملک نارفته ز چنگ

رخ ز می بیجاده رنگ و دل ز ناز و نوش مست

با رضای تو ولی را خار گردد چون حریر

با خلاف تو عدو را شهد گردد چون کبست

گر بدریا در نهان گردد چو ماهی خصم تو

زو برون آری بزو بینش چو ماهی را بشست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و محبت است. شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و از زیبایی و جذابیت او سخن می‌گوید. او از مراسم شادی و جشن‌ها صحبت کرده و معتقد است که با وجود محبوبش، دنیا رنگ و زیبایی خاصی دارد. همچنین، شاعر به قدرت معشوق اشاره می‌کند که حتی در برابر دشمان نیز می‌تواند پیروزی به‌دست آورد. به‌طور کلی، شعر بر اهمیت عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها تأکید دارد.