نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۸ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی

از روی او دلم نشکیبد به هیچ روی

چشمم ز مهر ماهش گشته بسان ابر

جسمم ز عشق سروش گشته بسان موی

اشک و رخم ز عشقش چون برگ در خزان

از عشق آن دو غالیه گیسو برنگ و بوی

از حسرت دو نار و دو گلنار او مرا

چون نار گشته چشم و چو دینار گشته روی

چون ماه کاسته شدم از عشق روی آنکه

ماه تمام سجده برد پیش روی اوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به می‌ر symbolizes ، بر اهمیت مهربانی و خوبی در برابر دشمنان و دوستان اشاره می‌کند. اگر می‌خواهی به سرزمین مقدس برسی، باید درختان آن را با محبت و دوستی آباد کنی. در جنگ، دشمن را شکست داده و برای دوستان خود با محبت و سخاوت رفتار کن. در زمان نبرد، زمین را بی‌دشمن کن و در زمان بخشش، دارایی‌های خود را بی‌هیچ دریغی به اشتراک بگذار. شاعر می‌گوید اگر نتوانی به کسی لطمه بزنی، پس باید به دشمنان ستم کنی و با بدخواهان به شدت برخورد کنی، اما در مقابل، با کسانی که به تو نیاز دارند، باید با لطف و محبت رفتار کنی.