نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد

دلم پر آب و چین دارد تنم پر تاب و خم دارد

کسی کو گم کند یاری که ده خوبی بهم دارد

سزد گر نالد از دردش ولیکن سود کم دارد

ایا شاهی که تیغ تو زمین را زیر دم دارد

فلک فرق همه شاهان ترا زیر قدم دارد

زمین اندر عدم گوهر فزون از آب کم دارد

بجود از تو کند موجود و جود اندر عدم دارد

مرنجان جان بغم چندین که جان بیمار غم دارد

ازیرا کز سقیمی جان بر اینسان هم سقم دارد

تنم بر دل بر انبازان سزد گر دل دژم دارد

قضای ایزدی خواندن ستم بر وی ستم دارد

بهر جائی که او باشد بخوبی چون حرم دارد

خدای ما بجان ما فزون زین خود کرم دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و غم جدایی از محبوب بیان شده است. شاعر احساس ناامیدی و زخم‌های عاطفی را توصیف می‌کند و از درد فراق سخن می‌گوید. او به زیبایی و بزرگی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که تمام موجودات زیر سایهٔ محبت او هستند. این احساس درد و غم به گونه‌ای است که هرچه بگذرد، تسکین نمی‌یابد و در نهایت، اشاره به رحمت و کرامت خداوند دارد که فوق همهٔ مشکلات و غم‌هاست.