شمارهٔ ۴۷ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت و تغییرات فصلی می‌پردازد. شاعر از وزش باد و تأثیر آن بر درختان و گیاهان صحبت می‌کند؛ به‌ویژه در فصل خزان که رنگ برگ‌ها تغییر می‌کند. با اشاره به ابرها و نور سفید خورشید که از پس پرده سیاه نمایان می‌شود، شاعر زیبایی‌های باغ و آسمان را توصیف می‌کند. او همچنین به نقوش زیبا و رنگ‌های درخشان در دشت و کوه‌ها اشاره دارد. در پایان، شاعر آرزو می‌کند که باد، به عنوان نماینده طبیعت، دنیای انسان‌ها را از بدی‌ها پاک کند و به شادی و نیکخواهی برساند.