شمارهٔ ۷۲ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
ای وصل تو آب و هجر تو آذر
ماننده تو نزاید از مادر
آذر شود از رضای تو آزار
وازار ز خشم تو شود آذر
با مهر تو لاله روید از سندان
با فر تو آب زاید از آذر
از بیم تو خصم ترک و جوشن را
کرده است بدل بمعجر و چادر
در غیب رهنمای چون سلمان
در حضرت راستگوی چون بوذر
ای میر بجنگ کافران رفتی
بامیر بسان طوس بن نوذر
بگذار جهان بدانش و رامش
تا هست جهان تو از جهان مگذر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عشق و وصل محبوب می‌پردازد و از احساسات عمیق عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از نمادهای مختلف، مانند آب و آتش، به تضاد میان وصال و هجران اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس مانند معشوق چنین تأثیری ندارد. او همچنین به ویژگی‌های خاص معشوق، مانند شجاعت و دانش، اشاره کرده و در پایان ابراز می‌کند که تا وقتی که محبوب در جهان هست، نیازی به ترک آن نیست. این شعر به نوعی تجلیل از عشق و ارزش‌های انسانی است.