شمارهٔ ۷۱ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر
می خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
آن ناقد هر گوهر و آن کاشف هر راز
کز رطل همی خندد چون برق بشبگیر
گر بوی بسنگ آرد سنبل دمد از سنگ
ور گونه بقبر آرد شنگرف شود قیر
بر یاد یکی بار خدائی که تو گوئی
با نصرت هم پشت است با دولت همشیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از معشوق خود دعوت می‌کند که برخیزد و به میخانه برود. او می‌گوید که نوشیدن شراب می‌تواند غم جوانی را از بین ببرد. شاعر به زیبایی و قدرت می‌ناقد که قادر به شناسایی ارزش‌ها و رازهاست اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی‌ها حتی می‌توانند از مواد معمولی مثل سنگ هم به ظهور برسند. در انتها، به یاد خداوندی بزرگ اشاره می‌کند که با نصرت و قدرت خود در کنار ماست.