شمارهٔ ۷۵ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دل شکستگی و وفای از دست رفته است. شاعر به محبوب خود می‌گوید که عشق او باعث رنج و اندوه او شده و از خیانت و فاصله‌ای که بین آنها افتاده، گله‌مند است. او به این نتیجه می‌رسد که اگر بخواهد نام محبوبش را فراموش کند و به دیگری عشق ورزد، شاید بتواند آرامش یابد. اما در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که نام چیزها و وجود آنها به خودشان وابسته نیست و باید از درد و غم خود بیرون بیاید. شاعر به اهمیت همدلی و محبت در بین انسان‌ها اشاره می‌کند و به این امید که بتوانند یکدیگر را نوازش کنند و به جشن و شادی بپردازند.