نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس

ایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس

هرکه را رنجی بدو آمد تو برداری ازو

بر ندارد رنج تو جز کردکار پاک و بس

جز بکردار نشاط و ناز نگذاری قدم

جز بگفتار وفا و جود نگشائی نفس

ایزدت فریادرس بادا بهر کاری کجا

خلق عالم را بهر کاری توئی فریادرس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به ستایش خداوند به عنوان فریادرس بیچارگان و کسی که از رنج و سختی بندگان می‌کاهد، می‌پردازد. در این شعر اشاره می‌شود که تنها اقداماتی که با نیکی و خلوص نیت انجام شوند، می‌توانند باعث رهایی از رنج شوند. همچنین، بیان می‌شود که خداوند در هر کاری یاری‌دهنده و فریادرس همه مخلوقات است. به طور کلی، این متن به اخلاص، وفا و نیکی در کردار اشاره می‌کند و بر اهمیت این موارد تأکید دارد.