نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۴ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای افسر زمانه و ای شاه روزگار

از دولت آفرید ترا آفریدگار

رادی وراستی است ترا روز و شب سخن

مردی و مردمی است ترا سال و ماه کار

باشد شکار شاهان دائم تذرو و کبک

شاهان ار منند همیشه ترا شکار

اندر میان لشگر تو کی عیان بود

گر کم شود هزار ور افزون شود هزار

بادات روز خرم و فرخنده مال و سال

مولات خاک بوس و معادیت خاکسار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش و تقدیر از مقام و شخصیت یک فرمانروا می‌پردازد. او به این موضوع اشاره می‌کند که این فرمانروا از طرف خداوند به عنوان یک هدیه و نعمت برای مردم ایجاد شده است. همچنین، او به ارزش‌های انسانی و اخلاقی، مانند راستی و مردمی بودن، تأکید می‌کند و می‌گوید که اگرچه شکار شاهان ممکن است در دنیای مادی و ظاهری وجود داشته باشد، اما در نهایت، فضیلت و دقت در کارهای انسانی از اهمیت بیشتری برخوردار است. شاعر آرزو می‌کند که روزها و سال‌های خوب و خوشی برای این فرمانروا و مردمش رقم بخورد.