نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۲ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

دیر پیوند بتی زود کسل

روی بر تافته زین تافته دل

با چنان موی کز او مشک بشرم

با چنان روی کز او ماه خجل

نتوان راز نهان داشت ز خلق

نتوان ماه بر اندود بگل

آنچنان ماه که بگذشته بر او

سه یک از سی شب و ده یک ز چهل

تا همی جان و دل از من ببری

وای تو گر نکنم منت بحل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت فردی پرداخته است که دل شاعر را تسخیر کرده است. شاعر به موهای خوشبو و چهره‌ی زیبای او اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این زیبایی به قدری مشهود است که نمی‌توان آن را از دیگران پنهان کرد. همچنین ضمن ابراز عشق و دلبستگی، نگرانی خود را از جدایی و دشواری‌های ناشی از عشق بیان می‌کند و به نوعی از معشوق خود درخواست می‌کند که او را فراموش نکند. در نهایت، حسرت و نیاز به وصال را به تصویر می‌کشد.