شمارهٔ ۸۴ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به اورمزد و مه تیر ای امید کرام
نبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
اگرچه داری امروز روزه فردا باز
نماز کرده ز مزگت بکاخ بنده خرام
برسم و شیوه بهرام جام می بستان
که هست بنده تو صد چو بهمن و بهرام
مخالفان را از تیغ و تیر تست آشوب
موافقان را از کف راد تست آرام
توئی بقای زمین و توئی بقای زمان
توئی پناه انام و توئی امید کرام
همیشه روز تو نوروز و بخت تو پیروز
مخالفانت بی آرام و کار تو پدرام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به امید و کرامت اشاره می‌کند و از اهمیت روزه‌داری و نیایش در نزد خداوند صحبت می‌کند. او به مظاهر قدرت و بزرگی خداوند اشاره کرده و بیان می‌کند که خداوند سرمنشأ آرامش برای دوستان و تنگنای مخالفان است. شاعر همچنین بر بقای زمین و زمان و امید انسان‌ها به خداوند تأکید می‌کند و آرزوی نوروز و موفقیت برای او دارد. در کل، این اثر از درک عمیق شاعر از رابطه انسان با خدا و امید به آینده حکایت دارد.