نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هرگه که من از طلعت تو دور بمانم

چون ماه ز روی خور بی نور بمانم

سور همه گیتی بمی سوری باشد

ترسم که من ای سید بی سور بمانم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به حس خلأ و ناراحتی شاعر در دوری از محبوبش اشاره دارد. او خود را به ماهی تشبیه می‌کند که در غیاب خورشید، نور خود را از دست می‌دهد. شاعر نگران است که در دنیای شادی و زیبایی، بدون حضور محبوبش، به حالت افسردگی و بی‌نور تبدیل شود. تمایل او به نزدیکی و همراهی با محبوبش از متن شعر واضح است.