شمارهٔ ۹۱ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از جدایی و درد عشق سخن می‌گوید. او تصمیم به جدایی گرفته و به خود وعده می‌دهد که دیگر یاد معشوق را نکند. با این حال، او از غم عشق رنج می‌برد و می‌گوید که هرگز به خاطر سردی و بی‌محبتی معشوق به او نمی‌خواهد برگردد. شاعر اشکالات و جفاهایی که از سوی معشوق دیده را می‌پذیرد و می‌گوید که تا به حال با صبر و تحمل با این مشكلات مواجه شده است. او به این نتیجه رسیده که گفت‌وگو و صمیمیت با معشوق برایش دردسرساز بوده و از آن فاصله می‌گیرد.