شمارهٔ ۱۲۴ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی چشم و چهره انسانی اشاره می‌کند که یکی خواب‌آلود و جذاب است، و دیگری به خون آلوده. همچنین به زیبایی ماهتابی اشاره دارد که در عطر مشک غوطه‌ور است و این زیبایی‌ها در ترکیب با معانی عمیق و تصویرسازی‌های شاعرانه به احساساتی عمیق و خاص می‌انجامد.