شمارهٔ ۱۳۲ قطران تبریزی
قطران تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
نه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
خط تو دمید و شد تبه، حُسنِ رُخَت
از سنبل تر بلی شود ماه تباه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و نورانیت چهره محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیزی به زیبایی او نمی‌رسد. زلف‌های او را به سیاهی شب تشبیه کرده و خط زیبایش باعث خراب شدن زیبایی صورتش شده است. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند به زیبایی او نزدیک شود.