شمارهٔ ۳۵ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر بیانگر حالتی از بیان درد و اندوه است. شاعر از صبر کردن در برابر غم و فراق دوست سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که نمی‌تواند به تحمل این درد ادامه دهد. او از خود می‌پرسد که تا کی باید این رنج و فریاد را تحمل کند. در کل، احساس ناامیدی و غم عمیقی در این ابیات وجود دارد.