شمارهٔ ۷ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش شاه و نعمت‌هایی که خداوند به او داده، می‌پردازد. گویا خداوند درهایی از بقا و جاودانگی را بر روی او گشوده و سلطانی که به نیکی او را یاد می‌کند، فرمانی برای او فرستاده است. این ابیات از قدردانی و تأکید بر مقام سلطنت و ارتباط آن با رحمت الهی خبر می‌دهند.