شمارهٔ ۸۲ قطران تبریزی
قطران تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گل
دیدم پسری به روی، محراب چگل
زوبین به دو رو فکنده آن مهر گسل
از دیده به جان بر زند از دست به دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به صحنه‌ای زیبا و معنوی اشاره می‌کند. او از دیدن دوستی با نور صحبت می‌کند که نه از خاک و گل، بلکه از روشنی و معنویت است. سپس به پسری اشاره می‌کند که در روی محراب نشسته و با حالتی خاص به دور نگاه می‌کند. این تصویر احساساتی عمیق و تاثیرگذار را منتقل می‌کند که ارتباطی با دیده‌ها و دل انسان دارد.