شمارهٔ ۸۸ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و محبت به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که از شدت عشق، به خاطر معشوق از دل و جان خود جدا شده و هر چیزی که برای دوستانش ناپسند است را با جان و روح خود به دوش می‌کشد. به نوعی، عشق او به معشوق به حدی عمیق و پر احساس است که باعث می‌شود از خودگذشتگی کند و بار ناپسند را بر دوش بردارد.