شمارهٔ ۹۶ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از عشق یک معشوق زیبا صحبت می‌کند که نه می‌خندد و نه از چشم‌هایش خبری است. او در حالتی از حیرت قرار دارد و نه شاد است و نه ناراحت، و می‌گوید که دل او خالی است و شادی و غم هر دو از دل او ناشی می‌شوند.