شمارهٔ ۷۵ - در غزل است قوامی رازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید و ستایش از یک دلبر می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق به این دلبر برای همیشه در دل‌ها جا دارد و او را برتر از همه می‌داند. همچنین زیبایی و جذابیت دلبر به حدی است که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون او لحظه‌ای خوش بگذرانند. در پایان، شاعر از خوشی‌هایی که دلبر به انسان‌ها می‌بخشد، سخن می‌گوید.