شمارهٔ ۷۹ - در غزل است قوامی رازی
قوامی رازی / دیوان اشعار / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دل عاشق ز بیم جان نترسد
گرش کار افتد از سلطان نترسد
چه باک است از بلاها عاشقان را
که نوح از آفت طوفان نترسد
به عشق از جان تقرب کرده عاشق
چو اسماعیل از قربان نترسد
جفاکش وقت رنج از غم ننالد
مبارز روز جنگ از جان نترسد
که اندیشد ز دل آن را که دل نیست
ز دریا مرد کشتیبان نترسد
قوامی را که جان بازی است در عشق
ز رنج فرقت جانان نترسد
همه آفاق دانند این که خشتی
که در آب افتد از باران نترسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و شجاعت عاشقان است. شاعر می‌گوید که دل عاشق از خطر و خطرات نمی‌ترسد و حتی اگر با مشکلات و مصیبت‌ها مواجه شود، باز هم پا بر جا و استوار می‌ماند. عاشقان با عشق خود به خدا یا محبوب دچار خطراتی می‌شوند، اما این مشکلات آنها را تضعیف نمی‌کند. شاعر به شخصیت‌های تاریخی مانند نوح و اسماعیل اشاره می‌کند تا بیان کند که عشق و قربانی کردن برای آن، نشانه‌ی شجاعت است. همچنین، اشاره می‌کند که جفاکش‌ها و جنگجویان نیز از جان خود نمی‌ترسند و بیشتر بر عشق و آرزوهای خود تمرکز دارند. در نهایت، او به نوعی استحکام و ثبات در روح عاشقان اشاره دارد که هیچ چیزی نمی‌تواند آنها را از عشقشان بازدارد.