شمارهٔ ۹۲ غبار همدانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با زبان عاشقانه و طنازانه، به چالش‌های عشق و دردهایی که در پی آن ایجاد می‌شود، اشاره می‌کند. شاعر از ساقی می‌خواهد که بدون اندیشیدن به دردها، باده عشق را در نوشیدنی‌اش بریزد. او به زیبایی و خوبی محبوبه اشاره می‌کند که از چشمانش به دلش نفوذ کرده است و زخم‌هایی که عشق به او زده را توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر از محبوبه می‌پرسد که تا کی باید در سایه زیبایی‌اش از زخم و درد رنج بکشد، مگر این‌که او نیز یک دل باشد. این شعر، تلاقی زیبایی و درد عشق را به تصویر می‌کشد.