شمارهٔ ۲۴۹ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
..............................
..............................ون نوشته‌اند
مکتوب بوسه‌ای ز خط جام، هر زمان
دردی‌کشان به آن لب میگون نوشته‌اند
یک ره به خط جوهر تیغت نگاه کن
بنگر که سرنوشت مرا چون نوشته‌اند
صحرانورد تا شده سیلاب گریه‌ام
عرض نیاز دجله به هامون نوشته‌اند
تا عارفان تصرف میخانه کرده‌اند
طعن درون خم به فلاطون نوشته‌اند
در وادی گریختن از سنگ کودکان
از شهر، صد کنایه به مجنون نوشته‌اند
ای عافیت کناره گزین شو، که پیش ما
نام ترا ز دایره بیرون نوشته‌اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره درد و رنج عاشقانه و سرنوشت ناهنجار شاعر است. شاعر به بوسه‌ای از معشوق اشاره می‌کند که یادآور خاطرات و احساسات عمیق اوست. او به سرنوشت تلخ خود، زخم‌های عاطفی و بی‌قراری‌اش در عشق می‌پردازد و اشاراتی به عرفان و میخانه نیز دارد. در نهایت، شاعر به عافیت و آرامش اشاره می‌کند و از کسی می‌خواهد که از او دور بماند، چون نام او به‌نوعی از دایره خوشبختی خارج شده است.